جابر بن حیان:
       شاگرد ایرانی مکتب امام صادق(ع) بود که پدرعلم شیمی شد. درسال100ه.ش در شهرتوس ازتوابع خراسان متولد شد. پدر او یک داروساز و از پیروان اهل بیت (ع) بود
که به دلیل تلاش در براندازی حکومتِ بنی امیه  به قتل رسید. علاقه مندیِ جابر به حرفه ی پدرباعث شدبه عراق رفته ودرکوفه، تحقیقات خود را دنبال کند. به همین دلیل به او صفت «کوفی» داده اند که البته اشاره به زادگاه اونیست. جابر، داروساز، از کیمیاگر وفیلسوف بنامِ عصر خود بود و البته بیشتر این شهرت رامرهون شاگردی پیشوای ششمِ شیعیان می دانست.

چنانچه خود گفته: «همه این علم (شیمی یا کیمیاگری) را ازمحضر مولایم جعفربن محمد(علیه السلام) آموخته ام.»

هشام بن حکم

از بزرگترین متکلمین شیعه و از اصحاب  امام صادق علیه‌السلام بود. چنانگه حضرت درباره اش می فرماید: « هشام بن حکم مراقب ونگهبان حق ما و مؤید صدق ما و نابودکننده نظرهای باطلِ دشمنان ماست.کسی که از او پیروی کند، از ما پیروی کرده است و کسی که با او مخالفت کند با ما مخالفت ورزیده است.»

«مفضل بن عمر جعفی کوفی »

مفضل نماینده خاص امام صادق (ع) در کوفه بود و با اموال امام (ع) مشکلات شیعیان آن سامان را حل و فصل می کرد. این مرد بزرگ، رازدار حضرت صادق (ع) بود; امام (ع) چهار روز پیاپی در باره توحید با وی به گفتگو پرداخته، فرمان داد آن را بنویسد و در بین مردم منتشر کند. حضرت در پایان این گفتار طولانی، فرمود: «مفضل! هرگاه خواستی، برو و بیا که تو همنشین مایی. تو نزد ما منزلتی والا داری، جایگاه تو در قلب مومنان چون آب برای تشنه است.»

در محفل حضرت صادق (ع) حضور داشتم که مفضل بن عمر وارد شد. حضرت، در حالی که از دیدن او خوشحال به نظر می رسید، فرمود: مفضل! بیا کنارم بنشین. به خدا سوگند، تو را دوست دارم و به هرکه تو را دوست بدارد نیز مهر می ورزم. ای مفضل! اگر همه اصحابم آنچه تو می دانی، می دانستند، هیچ کس با دیگری اختلاف پیدا نمی کرد. مفضل گفت: یا بن رسول الله! گمان می کنم مرا بیش از آنچه هستم، می ستایید! امام (ع) فرمود: نه، من تو را، به اندازه ای که خداوند برایت قرار داده، ستودم. جامه کعبه را که می بوسند اونه از کرم پیله نامی شد با عزیزی نشست روزی چند لاجرم همچو او گرامی شد.

نوشته شده در ۱۳٩۳/٥/۳۱ساعت ٩:۳٧ ‎ب.ظ توسط بسیجی| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین